แล้วก็มาถึงวันเกิดท่านอีกปีนึงแล้วสินะ ปีนี้ 23 แล้ว เป็นผู้ใหญ่มากขึ้นอีกแล้วสินะ

ที่ผ่านอาจมีเรื่องเกิดกับท่านมากมาย ทั้งเรื่องเรียน เรื่องงาน หรือชีวิต ยังไงก็เป็นกำลังใจให้เสมอ

แม้ว่ามันจะน้อยนิดหรือไม่สำคัญเลย แต่ก็ขอให้ท่านผ่านไปได้เหมือนอย่างที่เคยผ่านมา

ถ้าท่านไม่สบายใจ เราก็ไม่สบายใจไปด้วย แต่ไม่เป็นไรหรอก ยังไงทุกอย่างก็ต้องดีขึ้น

เพราะว่ามันเป็นปีที่ดีของคนปีเรานี่นะ ต่อจากนี้ท่านต้องเจอแต่เรื่องดีๆแน่นอน

ปีนี้ก็รู้สึกรักท่านมากขึ้นอีกนิดนึง 555 รอคอยวันนี้มาอาทิตย์นึงทีเดียว (เว่อร์จริงๆ)

มีคนส่งข่าว(ที่เป็นไม่ได้ยากเหลือเกิน)ว่าท่านจะมา(หลังวันเกิด) เรื่องที่ท่านจะมา

ก็รู้มาจากพี่เหมือนกัน ตอนนั้นตกใจจริงๆ ยังไงๆเรื่องท่านก็ยังส่งผลต่อจิตใจเรามากเกินไป

แต่หลังจากนั้นก็เฉยๆ มันเป็นความรู้สึกที่สับสนระหว่างมากับไม่มานะ

ทุกคน(หรือส่วนมาก)คงดีใจถ้าท่านมา แล้วท่านก็เคยบ่นว่าอยากมาเมื่อนานมาแล้ว

แต่สำหรับเราก็.......หลากหลายนะ ไม่รู้เหมือนกัน ทั้งอยากเจอและไม่อยากเจอ

สรุปจะเป็นยังไงก็ช่างเถอะ เพราะมันเป็นเรื่องของอนาคตนี่นะ

พีเอสสึ. ชีวิตช่วงนี้สับสนวุ่นวาย พอๆกับเรื่องท่านเลยนะเนี่ย 

หลังจากที่เมื่อวานไปสอบมา วันนี้ก็ต้องออกจากบ้านไปเอาผลสอบ ผลที่ออกมาแย่ได้ใจไปเลย 555

แต่ก็นะ ทำใจเพราะรู้อยู่แก่ใจว่าตัวเองเป็นยังไง แต่ก็แอบหวังว่ะ เฮ้ออออออ.....

เมื่อวานเพราะว่าสอบเลยไม่ได้ไปส่งเพื่อนไปเลย พอว่าจะโทรไปหาก็ลืมเพราะมัวแต่กลัวทำสอบไม่ได้

(ซึ่งมันก็ไม่ได้จริงๆ) แต่ไม่เป็นไรฝากส่งไปทางไฮ5ละ หลังจากสอบเสร็จก็แวะไปกินข้าวที่โคเรียนทาวน์

เดินวนๆ เลือกๆ โทรๆ อยู่นานว่าจะกินร้านไหนดี โทรไปถามคนอื่นก็ไม่มีคนรับ สักพักก็โทรกลับกันซะ

ทุกคนบอกว่าให้กินดูเรสิ อปป้าบอกมา แถมคนอื่นๆก็กินกันที่นี่ แต่ว่ามันเป็นบาร์บีคิวอ่ะ ไปกินกันสองคน

ไม่ไหวมั้ง สรุปเลยเข้าอารีรังกันปรากฏว่าพี่ที่โทรมาบอกว่าไม่อร่อยอ่ะ แต่คือพี่คะเข้ามาแล้ว

เลยช่างมันเถอะ เพราะอีกคนบอกว่าอร่อย แต่ว่าแพง ซึ่งก็แพงจริง ชาร์ตอะไรกันนักหนาเนี่ย

เข้าไปกว่าจะได้กินนานมากมาย ไม่ได้เพราะว่าคนเยอะหรอกนะเพราะว่ามีกันอยู่ 2 คนทั้งร้าน แต่เพราะ

ไม่รู้จะกินไรดี เพื่อนชวนกินเนื้อย่างแต่ไม่กินเนื้อหว่ะ โทษทีนะ เลือก ๆ ๆอยู่นาน เปิดไปเปิดมาสรุปว่ากิน

ข้าวยำแล้วกันแต่ก็อร่อยดี กินเสร็จแวะซื้อMOWของท่านกลับมาบ้าน2กล่อง แพงน่าดูเลย ตั้ง85 บาท

จำราคาเยนไม่ได้ละว่าเท่าไหร่ เห็นCrunkyขาย 55 บาท ก็แพงอยู่เพราะว่าตอนไปแจป

มันราคาไม่ถึง 100 เยนเลยอ่ะ แต่ก็ยังซื้อมากินคับ เพราะว่านมเป็นนมจริงๆนะ

กลับมาบ้านอิ่มๆ และอิ่ม น้ำหนักขึ้นใหญ่เลยช่วงนี้ กินเยอะเกินไป แย่เลยๆ แต่ก็ไม่ลดกินเหมือนเดิม

อาทิตย์นี้ออกจากบ้านทุกวันเลย จริงๆมันต่อเนื่องตั้งแต่พุธที่แล้วละ แต่เว้นไป 2 วัน แล้วตั้งแต่วันเสาร์

ก็ออกมาทุกกกกกวัน ขี้เกียดออกนะ ร้อนก็ร้อน ฝนก็ดันตกอีก แต่ว่ามันจำเป็นอ่ะต้องไปซื้อของมากมาย

ยังไม่ไต้เตรียมอะไรเลยชีวิต เหมือนคนจะไปแค่ต่างจังหวัดจริงๆ ไว้รอเก็บของก่อนไป 5555

ไปสอบโทอิกที่ตึกบีบี ตอนแรกก็ไม่รู้ว่าตรงไหน สรุปคืออยู่ถัดจากตึกแกรมมี่คับ ทำให้คิดถึงซิงเลย

นึกถึงตอนที่ต้องมาตึกบ่อยๆ (มากเกิน) ด้วย

พีเอสสึ. ช่วงนี้รักท่านเสมอตัว แต่หลงรักแอลมากๆเลย

         เป็นกำลังใจให้ท่านด้วยทั้งเรื่องเรียน เรื่องยิ้ม สักวันจะต้องยิ้มได้แน่ๆ